Archief voordecember, 2006

Schaatsende kruisbestuiving

In de stroom van hippe termen kennen we het woord multimediaal, dat te pas en te onpas wordt gebruikt, al een tijdje. De hippe mensen in medialand hebben nu weer een nieuw woord: crossmediaal. Is dit meer van hetzelfde of  opent dit deuren die anders altijd gesloten zouden blijven? Misschien dat je het antwoord op deze vraag in het volgende stukje tekst vindt. 

Om te beginnen het bekende woord: multimediaal, een woord met vele betekenissen. Tegenwoordig is eigenlijk alles wel multimediaal. Iets is multimediaal als er sprake is van een combinatie van beeld, tekst, bewegend beeld, geluid. Het komt er dus op neer dat de gebruiker gebruikt maakt van meerdere middelen. Televisie kijken op internet is een zuivere vorm van multimedia.   

Dan dat andere, minder bekende woord: crossmediaal. Volgens Indira Reynaert is er sprake van crossmedia als er een ‘kruisbestuiving’ bestaat van verschillende media zoals theater, film, televisie, radio, print media, internet, games, mobiele devices en live-evenementen, waarbij de verschillende media mediumspecifieke betekenissen communiceren die deel uitmaken van een verhaal. Ik dacht altijd dat een kruisbestuiving met stuifmeel en bloemen te maken had, maar ik bombardeer het gelijk tot nieuwe hippe mediaterm. Het iMMovator Cross Media Network definieert de crossmediasector als volgt: “De crossmediasector is de sector die producten en diensten levert op het gebied van beeld, geluid en data met gebruikmaking van radio, televisie, internet, mobiel, print en events in een cross-sectoraal verband. Bij crossmedia-communicatie nodigt het verhaal de gebruiker uit om een cross-over van het eerste medium naar het volgende te maken. Waarde zou worden toegevoegd omdat het verhaal meer niveaus krijgt op een manier waarvan wordt verondersteld dat die relevanter is voor de andere gebruiker” Voorbeelden van zuiver crossmediaal zijn kranten met extra artikelen of zelfs filmpjes op hun website, of televisieprogramma’s waarvoor men de krant of het internet nodig heeft om volledig mee te kunnen doen. 

Het klinkt allemaal heel spannend en vernieuwend, vinden jullie ook niet? Het belletje dat bij mij gaat rinkelen, klinkt gek genoeg als de begintune van Idols. Sms-en naar een tv-programma. Zo’n beetje elk commercieel programma heeft tegenwoordig een dergelijke optie. Crossmediaal lijkt mij dan ook voor de commercie en de marketingmannetjes het meest voordeligst. Weer een nieuwe manier om domme kuddeschapen, die alles doen wat de tv zegt, te beïnvloeden. Gelukkig kunnen crossmediale activiteiten ook hele opmerkelijke samenwerkingen opleveren. Zo gaat de Elfstedentocht ook crossmediaal. 

Vanaf 22 december lanceren de NPS en de VPRO een historisch project waarin de geschiedenis van de Elfstedentocht op radio, tv en internet vorm krijgt. Via de interactieve Elfstedenwiki-website kan elke herinnering of overlevering worden vastgelegd. Ook foto’s en filmpjes kunnen door gebruikers zelf aan de site worden toegevoegd. Uit de archieven van landelijke en regionale omroepen zijn reportages online te bekijken en te beluisteren. De oudste bewegende beelden die te zien zijn, stammen uit 1917: het jaar waarin Coen de Koning zijn tweede achtereenvolgende Elfstedentocht won.  

 

Een overzicht van de onderdelen van het project: 

  • Een interactieve Elfstedenwiki-website
  • Een schaatsquiz op de Geschiedenis-website
  • Een Elfsteden-themaweek op het GeschiedenisTV themakanaal
  • Een anderhalf uur durende tv-uitzending onder leiding van Jeroen Pauw over de geschiedenis van de Elfstedentocht

 

Als dat niet crossmediaal is, dan weet ik het ook niet meer. Ik vind crossmedia een goede ontwikkeling. Als creatief persoon moet je je horizon verbreden en door gebruik te maken van meerdere media doe je dat. Het gevaar is dat de commercie te nadrukkelijk zijn stempel gaat drukken op de crossmedia en dat zou het creatieve aspect van deze ontwikkeling kunnen bederven. 

http://geschiedenis.vpro.nl/artikelen/31003606/ http://nl.wikipedia.org/wiki/Crossmedia 

Waarom sms’t niemand nou?

Dames en heren, het is alweer de laatste blog (publiek: AAAAAHHH). We gaan het hebben over multimedia en crossmedia. Twee woorden die bij galgje en scrabble niet misstaan. Wat is het verschil tussen deze twee?

Wat vond je van deze alinea? Sms Alinea 1 spatie + je cijfer, 1 t/m 10, naar 4949, en maak kans op de RV202c-wordpress-bundel. Met alle hoogtepunten van dit seizoen. (incl. bonusmateriaal over de gehandicapte bibliothecaresse en de e-meeuw). 60cpob

Crossmedia is in feite het verlengde van multimedia. Je springt voor een bepaald onderwerp van het ene naar het andere medium. Crossmedia omvat een extra stukje interactiviteit. Je krijgt inbreng in programma’s, uitzendingen, boeken, noem het maar op. Bekende voorbeelden hiervan zijn natuurlijk Big Brother en Idols, waarbij je voor je favoriet kunt stemmen per sms. Maar voor de crossmedia was er nog multimedia. Televisie- en radio-uitzendingen die opeens op een ander medium genoten konden worden. Ook gesproken boeken op je ipod kun je zien als zuiver multimediaal.

Wat vond je van deze alinea? Sms Alinea 2 spatie + je cijfer, 1 t/m 10, naar 4949, en maak kans op de RV202c-wordpress-bundel. Met alle hoogtepunten van dit seizoen. (incl. bonusmateriaal over de piano van Milan en de stoeltjes in het Gelredome). 60cpob

De multimedia zal geleidelijk aan steeds meer veranderen in crossmedia. Op deze manier met interactiviteit kunnen gebruikers hun waarde toekennen aan een bepaald product. Iets wat erg fijn is voor producenten. We hebben het al zien gebeuren bij uitzendinggemist.nl, waar je cijfers kunt geven aan gemiste uitzendingen. Bovendien zal voor iedereen de toegankelijkheid naar deze crossmediale mogelijkheden toenemen. Dit komt door het nog steeds oprukkende internet, digitale televisie en podcasts.

Wat vond je van deze alinea? Sms Alinea 3 spatie + je cijfer, 1 t/m 10, naar 4949, en maak kans op de RV202c-wordpress-bundel. Met alle hoogtepunten van dit seizoen. (incl. bordspel over de mysterieuze dood van Tim Berners-Lee). 60cpob 

Deze uitzending wordt zondagavond en op internet herhaald.

Zo, dit was m dan. De magere laatste blog. Ik snap het allemaal wel, maar kan het moeilijk uitleggen dit keer. Niet alleen de koek, maar ook de inspiratie en puf zijn hartstikke op. We gaan ons nog een keer opladen voor het meeneemtentamen. Tot slot wil ik nog een ding even vermelden: Joep. Zo. Nu kwam ie in elk geval in al m’n blogs voor.

Cross, multi, of allebei? (5)

Zaterdag 4 november 2006. Het is half 7 ‘s avonds en ik zit op een koud, klein rot stoeltje in het Gelredome in Arnhem. Ik besef dat ik nog anderhalf uur mag staren naar een massa mensen. Langzaam dwalen mijn ogen af naar een groot beeldscherm. Het volgende wordt hierop geprojecteerd: ‘sms nu jouw boodschap naar 3232 en iedereen kan het lezen!’. Ik pak mijn mobiel en typ een bericht in: ‘hé, jij daar met dat rode shirt!’. Ik druk op ‘zend’ en mijn ogen zijn het komende uur gericht op het grote beeldscherm. 

Net voordat mijn geduld opraakt zie ik eindelijk mijn boodschap op het beeldscherm staan. ‘Hé, jij daar met dat rode shirt!’. Een kleine glimlach verschijnt op mijn gezicht. Yes, het werkt!

Is dit voorbeeld nu een duidelijke vorm van crossmedia of multimedia? (Het antwoord vind je aan het einde van deze pagina). Wat is het verschil tussen beide termen?

De Vlaamse Radio- en televisieomroep (VRT) zegt hier het volgende over:

‘Bij een crossmediaal aanbod werken verschillende media samen, bijvoorbeeld televisie en internet, vaak onder dezelfde identiteit. Ze versterken elkaar en zorgen zo voor een rijkere beleving. Een multimediaal aanbod geeft de gebruiker meer keus. Hij kan hetzelfde aanbod raadplegen via verschillende kanalen. Hij kan televisie kijken niet alleen via zijn televisietoestel, maar ook via zijn computer of een gsm van de nieuwste generatie’.

Een zuivere vorm van crossmedia is een sms’je naar je favoriet in Idols sturen. Een zuivere vorm van multimedia is televisie kijken op je computer.

Duidelijk is dus dat beide vormen de media versterken. Maar wat hebben vaktermen als ‘bestandsformaat’ en ‘platform-onafhakelijkheid’ hiermee te maken? Ik bespreek eerst de term bestandsformaat. Bij multimediaal aanbod  kan je kiezen tussen verschillende media. Kijk je televisie via een toestel of liever in de bus via je gsm. Video, muziek en foto’s hebben verschillende bestandsformaten. Zo heeft muziek als bestandsformaat mp3 en een foto jpg.

Platformonafhankelijkheid betekent dat websites onafhankelijk van het computersysteem en de instellingen van de gebruiker toegankelijk moeten zijn (bron: WDG). Dit houdt dus in dat iedereen een website moet kunnen bekijken. Stel je eens voor dat een verkoper van BCC je verwijst naar hun website. Eenmaal thuis ga je op de site kijken en kan je een afbeelding van die, oh zo mooie, Philips LCD TV niet openen. Wat doe je dan? Inderdaad, surfen naar een andere site.

Laat ik even naar de toekomst kijken. Zullen de termen crossmediaal en multimediaal in 2015 nog bestaan? Ik ben overtuigd dat beide termen een toekomst hebben. Wel zullen ze, naar mijn mening, zich nog meer gaan ontwikkelen. Net zoals crossmedia een toevoeging is op multimedia. Want zeg nu zelf, je doelgroep bereiken via verschillende media en ze ook nog in actie krijgen is toch de wens van elke ondernemer?

Bronnen:

http://www.htmlhelp.com/nl/design/accessibility/tips.html 

Antwoord: crossmedia  

Zoek de verschillen..

En de winnaar van Idols is…………………. JAMAI!!! Ik zal het moment niet snel vergeten. Had ik daarvoor nou op Jim gestemd??? Ik had het gevoel dat m’n smsje zo doelloos was als het maar zijn kon, Doe ik eens een keer mee, de finale is toch wel spannend, en dan wint de verkeerde! Het was de eerste keer dat ik zoiets deed, stemmen met mijn mobieltje… 

Deze keer ga ik het hebben over crossmedia en multimedia. Wat zijn het nou precies, en wat is het verschil? Heb ik in m’n intro nou een crossmedia of multimedia voorbeeld gegeven? Read and find out. 

Defintie van multimedia (Dikke van Dale)

‘Techniek of toepassing waarin beeld, geluid en tekst geïntegreerd zijn’. Multimediaal is net iets anders: ‘multi is beklemtoond, gebruik makend van tal van verschillende  (hulp)middelen. Klinkt leuk, maar ik weet nog niet precies wat het inhoudt, even m’n aantekeningen van vorig jaar erbij pakken, waar ik een vak had wat ‘Multimedia’ heet, als daar niet instaat wat het vak eigenlijk inhoudt, weet ik het ook niet meer…

‘Wat is multimedia? > een combinatie van beeld, tekst, bewegend beeld, geluid en digitaal.’ Het komt er dus op neer dat de gebruiker gebruikt maakt van meerdere middelen. Televisie kijken op internet is een zuivere vorm van multimedia.  

Adverteerders worden steeds multimedialer. Denk aan het opkomende adverteren op internet. Bijvoorbeeld: op MSN kan je bij dat cadeautjeslogo ook een Casino Royale pakket ophalen.  Ze doen dit omdat de doelgroep soms niet meer met de traditionele middelen te bereiken is.  

Definitie van crossmedia op wikipedia van Indira Reynaert:

‘Crossmedia is een kruisbestuiving van verschillende media als theater, film, radio, televisie, print media, internet, games, mobiele diensten en live evenementen waarbij de verschillende media mediumspecifieke betekenissen communiceren welke deel uitmaken van een verhaal.’ 

Dat klinkt nogal ingewikkeld, onnodig eigenlijk. Crossmedia is simpel gezegd een soort verhaal waarbij de gebruiker wordt uitgenodigd om van het ene medium naar het andere te gaan. Denk aan het spotje van KPN waar een jongen rende naar een gat in een schutting waar licht uit komt. Als je ook wil zien wat er achter de schutting is, moet je naar www.kpn.com/iris. Daar gaat het verder. Je bekijkt de reclame op twee media; televisie en internet. Nog niet duidelijk? Denk aan Idols, waar je kunt stemmen op degene die jij het beste vindt. Van de televisie naar mobiel. Zelfs De Wereld Draait Door is af en toe crossmediaal. Als er UEFA voetbal is, gaat de uitzending door op internet. En jij als kijker snel de computer aanzetten om verder te kunnen kijken.  

Door het switchen van medium gaat de communicatie van eenrichtingsverkeer naar tweerichtingsverkeer. Eerst was het alleen de media die communiceerde, wat aan jou liet zien. Nu doe je zelf ook actief mee, je laat wat horen aan de media door te smsen voor jouw favoriet bijvoorbeeld. Dat heeft natuurlijk meerwaarde:

  • Het verhaal krijgt meer niveaus, wordt gelaagder op een manier die relevant is voor de kijker.
  • Als het verhaal boeiend genoeg is, wil de kijker best moeite doen en dus overschakelen naar een ander medium. Zo krijgt de zender een beter contact met zijn klanten.

Zuiver crossmedia, ik heb het eigenlijk al gezegd, is via je mobiel je favoriet aanwijzen in een televisieprogramma; Big Brother, Idols, Sterren Dansen Op Het IJs.  


Adverteerders kunnen slim inspelen op crossmedia, de reclame een stuk interessanter maken voor ons kijkertjes. Ik zei net al KPN met z’n spotje, maar ook Campina is een fantastisch voorbeeld. Campina heeft een nieuw product ontwikkelt…. Campioentje!!! Het zou de verantwoorde zuivel voor kinderen zijn. Om Campioentje te promoten is er een koe gemaakt, genaamd Campioentje (orgineel..) De koe is te zien in televisiecommercials, kampioentjejournaal op Nickelodeon en een site. Op die site is er weer van alles te doen. Er wordt dus druk gebruik gemaakt van televisie en internet om de kindjes melk te laten drinken. 
Daphne Dijkerman is een van de eerste Nederlandse afgestuurde crossmediastudenten. Op frankwatching.com heeft zij twee stukken geschreven over het medialandschap. (Wil je lezen? http://www.frankwatching.com/archive/2006/10/14/het-medialandschap-deel-1/ en http://www.frankwatching.com/archive/2006/10/21/het-medialandschap-deel-2/) Ze heeft het over de opkomst van multimedia en crossmedia. Zij denkt dat het in de toekomst allebei zal blijven bestaan, ook doordat adverteerders steeds meer gebruik maken van zowel multimedia als crossmedia.     Wat is nou het verschil tussen cross- en multimedia? Bij crossmedia ga je als gebruiker van het ene medium naar het andere: van televisie naar mobiel, van radio naar internet en ga zo maar door. Bij multimedia is dat niet zo, je maakt gebruik van een medium tegelijkertijd. Als je televisie kijkt om je computer, gebruik jij alleen je computer. De televisie is dan een medium wat je bekijkt óp de computer.     

Om nog even terug te komen op het begin van dit stukje; je had het waarschijnlijk al begrepen, mijn intro is een voorbeeld van crossmedia.  Bronnen:  Verschillende artikelen van molblog en Frankwatching, De Dikke van Dale, aantekeningen bij Multimedia Propedeusehttp://nl.wikipedia.org/wiki/Crossmedia http://www.dondersteen.nl/meerwaarde.html http://www.picnic06.org/ http://crossmedia.startpagina.nl/ http://www.crossmedialog.nl/ http://www.marketing-online.nl/nieuws/ModuleItem40438.html

Van Dale helpt

mul·ti·me·di·aal (bn.)
1 met gebruik van vele soorten middelen
mul·ti·me·dia (de ~ (mv.))
1 [comp.] techniek of toepassing waarin tekst, beeld en geluid geïntegreerd zijn
2 [bk.] kunstvorm waarbij verschillende disciplines binnen één project gepresenteerd worden

Als we de van Dale mogen geloven is multimediaal niets meer en niet minder dan het gebruik van vele soorten middelen. Als je bij multimedia kijkt, krijg je al een beter beeld van dit woord. En crossmediaal? Die staat niet eens vermeld in de de van Dale.

Indira Reyneart praktijkdocent nieuwe media aan de universiteit van Utrecht en media adviseur, legt crossmedia op een simpele manier uit. Het gaat om de sprong die content maakt van het ene medium naar het andere. Televisie kijken op je mobieltje, bijvoorbeeld, maar ook een virtuele tak van je bedrijf opzetten in Second Life, een smsje sturen naar Idols, samen met vriend of vriendin via MSN een virtueel kind opvoeden (Eccky). Allemaal zuivere vormen van crossmedia. Een combinatie van multimedia en interactie, simpel gezegd.

Daarom denk ik ook dat multimedia een voorganger is van crossmedia. Waar bij multimedia, tekst beeld en geluid samen worden gevoegd in digitale vorm (een zuivere vorm van multimedia is bijv. een dvd kunnen afspelen op je tv) is er bij crossmedialiteit al veel meer sprake van het samengaan van media én interactie. De gebruiker is meer betrokken bij het medium.

Maar Indira zegt ook dat je pas echt kan benoemen wat crossmedia is, als je kijkt naar het woord wat erachter wordt gezet. bijvoorbeeld: crossmedia campagne, crossmedia concept, crossmedia format, crossmedia onderzoek, crossmedia communicatie, etc.

Belangrijk bij crossmedialiteit is de platformonafhankelijkheid . Ja dat klinkt natuurlijk weer mooi maar whattaaafuck is dat?

Het is de mogelijkheid een bestand te tonen, te printen of te bewerken op welk computerplatform dan ook, zoals pc’s, Mac’s en UNIX-werkstations. En bij crossmedialiteit en multimedia gaat het dan speciaal om digitale formaten die met sommige softwareprogramma’s kunnen worden opgeslagen in verschillende platform formaten voor het uitwisselen van beelden tussen computersystemen. Als dit niet mogelijk is, kan er geen crossmedia of multimedia bestaan. Omdat de samenwerking en uitwisseling tussen de verschillende bestandstypen tussen verschillende media niet mogelijk zijn.

Ik geloof dat de verschillende termen in de toekomst zullen blijven bestaan. Zoals Ludo Simons al zei toen hij over de digitalisering van boeken sprak: Het gaat allemaal ‘dakpansgewijs’, zoals je ‘plakken mozzarella op schijfjes tomaat kunt leggen’: alle vormen worden onverkort behouden. Wél zullen er toevoegingen komen, zoals crossmedia een toevoeging geeft aan multimedia.

bronnen: LexisNexis, vandale.nl, crossmediaforum.web-log.nl, grafisch gloassarium op roulertaprofessional.be

Recente ontwikkeling 5

Is het nu cross of multi??
 We kijken dagelijks programma’s waar we naar toe moeten bellen of smssen om op iemand te stemmen. Of we luisteren radio via het internet als we huiswerk aan het maken zijn. Dat zijn al twee voorbeelden van crossmedia en multimedia gebruik. En zo zijn er nog veel meer te benoemen. Het gebruik van crossmedia en multimedia doen we allemaal onbewust.
Het verschil tussen crossmediaal en multimediaal is niet altijd even duidelijk. Toch, als je het onderstaande stukje leest, krijg je een idee van beide termen.
• Bij een crossmediaal aanbod werken verschillende media samen, bijvoorbeeldtelevisie en internet, vaak onder dezelfde identiteit. Ze versterken elkaar en zorgenzo voor een rijkere beleving.
• Een multimediaal aanbod geeft de gebruiker meer keuze. Hij kan hetzelfde aanbodraadplegen via verschillende kanalen. Hij kan televisie kijken niet alleen via zijntelevisietoestel, maar ook via zijn computer of een gsm van de nieuwste generatie. 

Voorbeelden van crossmediaal zijn:
Idols (stemmen op je favoriet via je gsm)
Big Brother (stemmen op de je favoriet via je gsm) 

Voorbeelden van multimediaal gebruik zijn:
Internetradio (in plaats van via de radio, luister je radio via het internet. Duidelijk??) 
Een voorbeeld waar meningen eventueel over uiteen kunnen lopen is:
Uitzendinggemist.nl (doordat je een uitzending hebt gemist, kan je via het internet de uitzending terug kijken)
Ik zelf denk dat het crossmediaal is!
Als jij een andere mening hebt, laat dan iets achter op mijn weblog!

Ik denk dat de termen in de toekomst wel naast elkaar blijven bestaan, omdat ze allebei toch net iets anders betekenen. Het zal wel door elkaar gehaald worden.
 

Zuiver crossmediaal
Zijn de live uitzendingen van Big Brother en Idols 

Zuiver multimediaal
Radio zenders die je kunt beluisteren op het internet.

Bronnen:
·         http://nl.wikipedia.org/wiki/Crossmedia
·         http://crossmedia.startpagina.nl/
·         http://www.vrt.be/extra/zakboekje.pdf

Online lezen of toch maar naar de bieb??

Veel auteurs en uitgevers waren niet zo blij toen ze hoorden van de plannen van Google om complete teksten van miljoenen(!) boeken in bibliotheken in de hele wereld te scannen en online doorzoekbaar te maken. Ze waren (en zijn) bang dat mensen dan niet meer de moeite nemen om naar de bibliotheek of boekwinkel te lopen om een boek te kopen. Waarom zouden ze nog? Als iedereen alles kan lezen via de computer, wordt het boek immers ouderwets en overbodig. Dat is hun angst, maar is dat echt waar? 

Eerst maar even uitleggen wat het Google Library Project eigenlijk inhoudt. Hierboven heb ik al verteld dat Google absurd veel boeken inscant en op internet zet. Hierdoor kan iedereen zoeken naar boeken. Google zegt zelf: “We hopen meer gebruikers informatie over boeken te bieden, met name over boeken die ze anders niet zouden kunnen vinden, daarbij rekening houdend met de auteurs- en uitgeversrechten. Ons uiteindelijke doel is om samen met partners en bibliotheken een uitgebreide, doorzoekbare, virtuele kaartenbak te maken met alle boeken in alle talen, zodat gebruikers nieuwe boeken kunnen ontdekken en partners nieuwe lezers kunnen bereiken”.  

Dat klinkt best aardig, alle boeken(!) op internet. Studieboeken, leesboeken, woordenboeken en weet ik het wat meer, allemaal online. Nu nog niet, maar als het hun ligt, zo snel mogelijk wel. Alleen het auteursrecht hé, dat schrijvers hebben op hun boek, is nog een breekpunt. Want alle schrijvers zouden dus toestemming moeten geven om hun boek op het internet te laten zetten. En of ze dat allemaal gaan doen? Tja, als je gratis boeken kan bekijken en lezen, waarom dan nog een boek kopen?  

Voor mij zullen ‘ouderwetse’ boeken altijd voorkeur hebben boven de digitale versie. Ik hou van lezen. Ik lees ook echt veel, toch wel elke week een of twee boeken. Maar ik lees ook overal, in bed voordat ik ga slapen, op de bank tijdens het muziek luisteren, in de trein op weg naar school en weer terug, op vakantie bij het zwembad of het strand en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik vind het relaxt, ontspannen om een boek erbij te pakken. Even  opgaan in de andere wereld, het vergeten van je huiswerk of de afwas, het niet kunnen wegleggen omdat het zo pakkend geschreven is. Boeken roepen een speciaal gevoel in me op. Ezelsoren, vergeelde bladzijden, gekreukelde kaft; het hoort er allemaal bij!Het lezen van een beeldscherm is zo onpersoonlijk, zo afstandelijk en zo verschrikkelijk saai. Je kunt het niet eens uitprinten. Elk boek is beveiligd, waardoor je de pagina niet kunt uitprinten of downloaden. Ook je rechtermuisknop doet het niet meer. Als je het echt wil, kan je natuurlijk een printscreen maken. Maar ja, wat is dat nou? Zo krijg je wel hele zielige printjes. Er zit eigenlijk niks anders op dan lezen vanaf je beeldscherm. En dat is anders. Het gevoel van een boek is niet terug te roepen in een digitale versie.. Dat lukt niet.  

Maar ik ben niet de enige die het een beetje jammer vindt. Marco Kloet van de TU denkt dat Google te ambitieus is met het plan. Er wordt teveel op technieken vertrouwd die (nog) niet bestaan.  Sidney Mock van Google is het niet met Marco en mij eens. Ze vindt dat het in ieders voordeel is om boeken online te zetten omdat uitgevers door de verwijzingen een hoger verkoopresultaat kunnen bereiken en schrijvers meer publiek. Maar ook voor ons zou het beter zijn omdat het gratis is en het allemaal makkelijker te vinden is. 

Nou, ik weet het niet hoor. Ik heb liever boeken dan digitaal. Maar heb je zin om het in het echt te zien? Via www.books.google.com of www.books.google.nl kan je naar de boekensite gaan. Je hoeft niets te betalen. De kosten neemt Google voor haar rekening. Vind je dat niet aardig? 

Bronnen:

Lexis Nexis

Communicatiekaart van Nederland

MultimediaPropedeusejaar

http://www.delta.tudelft.nl/archief/j36/n08/18651

http://books.google.com/googleprint/library.html 

http://www.robcoers.nl/artikelen/googlebooks1.html

Opdracht 5 staat na 4!!!

Ontwikkeling 5 staat na 4 op mijn weblog.

Recente ontwikkeling 4: De wereld die email heet.

Typen en klikken tot je erbij neervalt

Gebruikte we vroeger pen en papier om een brief te schrijven, tegenwoordig gebruiken we vooral onze vingertoppen. We typen namelijk wat af op een dag. Een smsje hier, een chatsessie daar, maar voornamelijk het concept email wordt door de gemiddelde Nederlander meerdere malen per dag gebruikt.
Het begon met het schrijven van een simpel bericht van de een naar de ander. Maar email wordt echter steeds vaker gebruikt in de vorm van reclame.

Een simpel voorbeeld
Regelmatig bezoek ik de website van het Britse tijdschrift Glamour. Een magazine over mode, sterren, lifestyle, interieur en nog veel meer. Je kan hier bijvoorbeeld de laatste trends op modegebied bekijken, maar ook welke jurk Julia Roberts bij de Oscar’s droeg of waar de kleding in goedkopere vorm van Victoria Beckham en Jessica Simpson te vinden is.
Je denkt leuk! Grappig om te bekijken! Ow wat een mooi riem! Je klikt vervolgens op de riem, ziet waar deze te koop is en surft lekker verder.
Dan kom je op een gedeelte van de site waar je wordt gevraagd je mailadres in te vullen, zodat je nog meer content van de website kan bekijken.

Had ik dat maar niet gedaan! Iedere week verschijnen er wel een paar mails in mijn inbox met de laatste nieuwtjes over de scheiding van Britney Spears, de nachtelijk taferelen van Paris Hilton en de vele carcrashes van Lindsay Lohan. En daar had ik nou niet niet voor getekend! Dit was niet de bedoeling! Want inplaats van informatie over het magazine te ontvangen, wordt je op de hoogte gehouden over de laatste Hollywoodroddels.

R*t toch op met je pop-up!

Het lijkt nu alsof ik zeur. Je denkt natuurlijk: dan klik je die site toch gewoon weg?! Maar helaas, dan doet zich een volgende verrassing voor: de ow zooo gehate pop-ups.
Deze zijn niet weg te krijgen van je beeldscherm. De neiging om mijn laptop het raam uit te knikkeren heb ik dan ook al vaak gehad. Want wat zijn die pop-ups irritant!
Gelukkig ben ik niet de enige met deze mening. Op verschillende sites wordt flink wat commentaal geleverd over die vreselijke pop-ups.

Het idee van deze pop-ups begrijp ik echter wel. Bedrijven denken; makkelijk reclame maken en gelijk de juiste doelgroep voor handen hebben!
Want wie een bezoekje brengt aan de website van Glamour maakt een duidelijke keuze, hetgeen een compacte doelgroep weergeeft.
Maar naar mijn mening zouden de bedrijven er goed aan doen ietsje verder te kijken, dan hun neus lang is. Want als de meerderheid van de websitebezoekers de pop-ups als irritant opvat, dan zal dit in relatie worden gebracht met het desbetreffende merk.

Zo kan het ook!

Een tussenoplossing zou bijvoorbeeld zijn als mensen zich kunnen inschrijven voor een nieuwsbrief voor het merk. Zo informeer je mensen die oprecht interesse hebben voor het merk, en vermijd je het risico dat irritatie met het merk in verband wordt gebracht.

Op deze manier zou email, op een commerciele manier, een grote toekomst tegemoed gaan!

Bronnen:
http://www.digibewust.nl/Emailen
http://glamourmagazine.co.uk/

Recente ontwikkeling 5: Google library project.

DE GEUR VAN BOEKEN VERDWIJNT

Het is zaterdagmiddag en sta in de boekhandel. Ik schuif naar de designboeken en pak een boek over fashionhotels. Ik sla het boek voorzichtig open, en kijk of niemand me in de gaten houd….gelukkig niemand kijkt. Dan pak ik het boek zo vast dat ik de bladzijden voor mijn neus kan bewegen, zodat ik de geur van het papier kan ruiken,….mmmmmm wat ruikt dat toch lekker! Soms is er niets lekkerders op de wereld, dan de geur van een nieuw boek!

Klikken en lezen
Helaas lijkt dit, met de komst van het Google Library project, binnenkort verleden tijd te zijn.
Bij Google Library kan je on-line duizenden boeken van verschillende genres bekijken.
Een bezoekje aan de ouderwetse boekhandel lijkt hiermee verleden tijd te zijn. Je klikt on-line gewoon op het boek dat je wilt hebben et voila, het lezen kan beginnen.

Frankrijk in de strijd
Dit is echter een nadeel voor boekhandelaren en uitgeverijen. Zij zien dat hun klanten wegblijven, en dat de inkomsten soms fors dalen.
Zo ook in Frankrijk. Want afgelopen jaar sleepte een groep Franse uitgevers Google Library voor de rechter, omdat het bedrijf zonder toestemming online boekfragmenten had gepubliceerd.

De groep, genaamd La Martiniere, beschuldigt Google ervan inbreuk te maken op het intellectuele eigendom. Volgens de groep doet Google dit door honderd titels van de uitgevers te digitaliseren. De eis is hoog: honderdduizend euro voor elk boek dat zonder toestemming is gedigitaliseerd.

Bovenstaande is in het verleden helaas wel vaker gebeurd: Google Library publiceert stukken die niet auteursrechtelijk vrij zijn. Op dit punt ben ik het dan ook eens met de uitgevers. Zij betalen immers vaak bergen met geld om bijvoorbeeld een boek van Nicci French uit te geven, maar de kans dat je die een tijdje later via Google kan printen is groot.

Kranten ja,…boeken nee
Toch is het een moeilijke kwestie. Want tegenwoordig kan men op het internet ook hele stukken uit kranten en tijdschriften lezen, en daar betalen de lezers immers ook niet ( hetzelfde) voor.
Het is dan ook een aparte waarneming dat publicatie uit kranten en tijdschriften veelal wel wordt geaccepteerd, maar gebeurd dit vanuit een boek………dan bestaat er een kans dat Google weer een rechtzaak aan zijn broek heeft hangen.

Books are still here
Gelukkig is deze drukte rondom Google Library de laatste tijd wat rustiger geworden.
Het is namelijk gebleken dat de boeken niet verdwijnen door de komt van de Library, dat er slechts een klein fragment wordt gepubliceerd mocht het artikel niets rechtenvrij zijn, en de verkoop van eerder minder succelvolle boeken soms flink kan stijgen.
Kortom: men ziet dat Google Library vandaag de dag dus ook vele (financiele) voordelen met zich kan meebrengen.

Uiteindelijk komen we dan toch weer uit bij geld: zolang het winstgevend is hoor je de uitgevers niet klagen.
Persoonlijk vind ik dat toch jammer, want de geur van een nieuw boek is naar mijn mening onbetaalbaar.

Bronnen:
http://www.edusite.nl/edusite/nieuws/16140
http://www.netkwesties.nl/editie141/artikel1.html

« Vorige ingaves