Ontwikkeling 5 staat na 4 op mijn weblog.
| M | D | W | D | V | Z | Z |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Nov | Jan » | |||||
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
Typen en klikken tot je erbij neervalt
Gebruikte we vroeger pen en papier om een brief te schrijven, tegenwoordig gebruiken we vooral onze vingertoppen. We typen namelijk wat af op een dag. Een smsje hier, een chatsessie daar, maar voornamelijk het concept email wordt door de gemiddelde Nederlander meerdere malen per dag gebruikt.
Het begon met het schrijven van een simpel bericht van de een naar de ander. Maar email wordt echter steeds vaker gebruikt in de vorm van reclame.
Een simpel voorbeeld
Regelmatig bezoek ik de website van het Britse tijdschrift Glamour. Een magazine over mode, sterren, lifestyle, interieur en nog veel meer. Je kan hier bijvoorbeeld de laatste trends op modegebied bekijken, maar ook welke jurk Julia Roberts bij de Oscar’s droeg of waar de kleding in goedkopere vorm van Victoria Beckham en Jessica Simpson te vinden is.
Je denkt leuk! Grappig om te bekijken! Ow wat een mooi riem! Je klikt vervolgens op de riem, ziet waar deze te koop is en surft lekker verder.
Dan kom je op een gedeelte van de site waar je wordt gevraagd je mailadres in te vullen, zodat je nog meer content van de website kan bekijken.
Had ik dat maar niet gedaan! Iedere week verschijnen er wel een paar mails in mijn inbox met de laatste nieuwtjes over de scheiding van Britney Spears, de nachtelijk taferelen van Paris Hilton en de vele carcrashes van Lindsay Lohan. En daar had ik nou niet niet voor getekend! Dit was niet de bedoeling! Want inplaats van informatie over het magazine te ontvangen, wordt je op de hoogte gehouden over de laatste Hollywoodroddels.
R*t toch op met je pop-up!
Het lijkt nu alsof ik zeur. Je denkt natuurlijk: dan klik je die site toch gewoon weg?! Maar helaas, dan doet zich een volgende verrassing voor: de ow zooo gehate pop-ups.
Deze zijn niet weg te krijgen van je beeldscherm. De neiging om mijn laptop het raam uit te knikkeren heb ik dan ook al vaak gehad. Want wat zijn die pop-ups irritant!
Gelukkig ben ik niet de enige met deze mening. Op verschillende sites wordt flink wat commentaal geleverd over die vreselijke pop-ups.
Het idee van deze pop-ups begrijp ik echter wel. Bedrijven denken; makkelijk reclame maken en gelijk de juiste doelgroep voor handen hebben!
Want wie een bezoekje brengt aan de website van Glamour maakt een duidelijke keuze, hetgeen een compacte doelgroep weergeeft.
Maar naar mijn mening zouden de bedrijven er goed aan doen ietsje verder te kijken, dan hun neus lang is. Want als de meerderheid van de websitebezoekers de pop-ups als irritant opvat, dan zal dit in relatie worden gebracht met het desbetreffende merk.
Zo kan het ook!
Een tussenoplossing zou bijvoorbeeld zijn als mensen zich kunnen inschrijven voor een nieuwsbrief voor het merk. Zo informeer je mensen die oprecht interesse hebben voor het merk, en vermijd je het risico dat irritatie met het merk in verband wordt gebracht.
Op deze manier zou email, op een commerciele manier, een grote toekomst tegemoed gaan!
Bronnen:
http://www.digibewust.nl/Emailen
http://glamourmagazine.co.uk/
DE GEUR VAN BOEKEN VERDWIJNT
Het is zaterdagmiddag en sta in de boekhandel. Ik schuif naar de designboeken en pak een boek over fashionhotels. Ik sla het boek voorzichtig open, en kijk of niemand me in de gaten houd….gelukkig niemand kijkt. Dan pak ik het boek zo vast dat ik de bladzijden voor mijn neus kan bewegen, zodat ik de geur van het papier kan ruiken,….mmmmmm wat ruikt dat toch lekker! Soms is er niets lekkerders op de wereld, dan de geur van een nieuw boek!
Klikken en lezen
Helaas lijkt dit, met de komst van het Google Library project, binnenkort verleden tijd te zijn.
Bij Google Library kan je on-line duizenden boeken van verschillende genres bekijken.
Een bezoekje aan de ouderwetse boekhandel lijkt hiermee verleden tijd te zijn. Je klikt on-line gewoon op het boek dat je wilt hebben et voila, het lezen kan beginnen.
Frankrijk in de strijd
Dit is echter een nadeel voor boekhandelaren en uitgeverijen. Zij zien dat hun klanten wegblijven, en dat de inkomsten soms fors dalen.
Zo ook in Frankrijk. Want afgelopen jaar sleepte een groep Franse uitgevers Google Library voor de rechter, omdat het bedrijf zonder toestemming online boekfragmenten had gepubliceerd.
De groep, genaamd La Martiniere, beschuldigt Google ervan inbreuk te maken op het intellectuele eigendom. Volgens de groep doet Google dit door honderd titels van de uitgevers te digitaliseren. De eis is hoog: honderdduizend euro voor elk boek dat zonder toestemming is gedigitaliseerd.
Bovenstaande is in het verleden helaas wel vaker gebeurd: Google Library publiceert stukken die niet auteursrechtelijk vrij zijn. Op dit punt ben ik het dan ook eens met de uitgevers. Zij betalen immers vaak bergen met geld om bijvoorbeeld een boek van Nicci French uit te geven, maar de kans dat je die een tijdje later via Google kan printen is groot.
Kranten ja,…boeken nee
Toch is het een moeilijke kwestie. Want tegenwoordig kan men op het internet ook hele stukken uit kranten en tijdschriften lezen, en daar betalen de lezers immers ook niet ( hetzelfde) voor.
Het is dan ook een aparte waarneming dat publicatie uit kranten en tijdschriften veelal wel wordt geaccepteerd, maar gebeurd dit vanuit een boek………dan bestaat er een kans dat Google weer een rechtzaak aan zijn broek heeft hangen.
Books are still here
Gelukkig is deze drukte rondom Google Library de laatste tijd wat rustiger geworden.
Het is namelijk gebleken dat de boeken niet verdwijnen door de komt van de Library, dat er slechts een klein fragment wordt gepubliceerd mocht het artikel niets rechtenvrij zijn, en de verkoop van eerder minder succelvolle boeken soms flink kan stijgen.
Kortom: men ziet dat Google Library vandaag de dag dus ook vele (financiele) voordelen met zich kan meebrengen.
Uiteindelijk komen we dan toch weer uit bij geld: zolang het winstgevend is hoor je de uitgevers niet klagen.
Persoonlijk vind ik dat toch jammer, want de geur van een nieuw boek is naar mijn mening onbetaalbaar.
Bronnen:
http://www.edusite.nl/edusite/nieuws/16140
http://www.netkwesties.nl/editie141/artikel1.html
Na bankieren, tv kijken, winkelen, radio luisteren, belasting aangifte doen en door middel van dit weblog huiswerk inleveren, kan je nu ook de mooiste boeken lezen via het scherm van je pc. Hoe kan dit?, is de vraag. Het antwoord is Google Libary. Een andere vraag is of we blij moeten zijn met de zoveelste digitalisering. Schieten we hier nou echt wat mee op of krijgen we onderhand vierkante ogen van het bij alles wat je doet naar een scherm staren?
Uitgevers en bibliotheken schreeuwden een jaar geleden moord en brand toen Google haar boekenzoeker onder de naam Google Print begon. Google maakte bekend oude boeken uit bibliotheken te zullen inscannen zonder eerst toestemming te vragen aan de uitgevers. Net zoals Google ook tijdelijke kopietjes maakt van ontzettend veel webpagina’s. De boeken in Google Print zouden dan volledig doorzoekbaar zijn, maar niet helemaal online te lezen. De boekenwereld was meteen in rep en roer. Waar haalde Google het lef vandaan hun boeken zomaar op internet te zetten?
Google Book Search bestaat uit twee afzonderlijke projecten. Het Library-project en het Publisher-project. Bij het Libary-project scant Google boeken van bibliotheken in, met name werken uit het publieke domein. Ook wordt het hele boek getoond als er geen auteursrecht meer op rust. Dit is vooral het geval bij hele oude boeken. Er staan geen advertenties bij de boekenpagina’s. Dit is niet zo bij het Publisher-project. Hierbij scant Google boeken in voor uitgevers die een samenwerking met Google Book Search zijn aangegaan. In het Publisher-gedeelte kan een uitgever bepalen of hij wil verdienen aan advertenties bij de boekenpagina’s. Voor de uitgevers toont Google links naar de eigen sites of die van webwinkels waar het boek online is te bestellen. Op de boeken zit een beveiliging. Je kan niets opslaan van wat je ziet, je kan zelfs niets uitprinten Probeer je dit toch, dan is de pagina wit. Natuurlijk kun je wel een screenshot maken, maar dan moet je er toch meerdere per bladzijde maken, omdat je moet scrollen. In Engeland en Amerika is het al mogelijk om bij Google Book Search te zien welke boekwinkels bij je in de buurt het boek hebben. Dat is mogelijk door een koppeling van Google Local. Postcodes van gebruikers worden dan gekoppeld aan Google Book Search. Hier zie je een kaart met boekwinkels bij je in de buurt te zien.
Tot nu toe vind ik het nog niet echt indrukwekkend. Wat ik me wel afvraag is hoe het nou met dat auteursrecht zit. Gelukkig geef ik graag antwoord op mijn eigen vraag. Als er een auteur protesteert tegen de online uitgave, kan hij of zij dit aangeven bij de uitgeverij. Dan kan het document volgens Google binnen 48 uur verwijderd worden. Google mag ook veel dingen zonder enige vorm van toestemming publiceren. Dit wordt bij sommige boeken juridisch toegestaan als (en nou komt het!!) die doorgifte in een netwerk tussen derden door een tussenpersoon mogelijk wordt gemaakt of rechtmatig gebruik van een werk mogelijk wordt gemaakt terwijl die tijdelijke reproductiehandelingen geen zelfstandige economische betekenis bezitten (dus dat!!). Dit geldt natuurlijk niet voor het blijvend publiceren zoals Google doet. Hiervoor blijft altijd toestemming vereist van de uitgever, die op zijn beurt soms toestemming moet krijgen van de schrijver.
Natuurlijk hebben over de hele situatie, net zoals ik, heel veel mensen een mening. Die meningen lopen nog wel eens wat uiteen. Friso Visser is manager van Bibliotheek.nl bij de Vereniging van Openbare Bibliotheken. Visser ziet het niet gebeuren dat Google een redelijk compleet en actueel boekenaanbod zal kunnen realiseren. “Bibliotheken zijn daar gezamenlijk veel beter toe in staat. Zeker gezien de houding van uitgeverijen lijkt me de rol van bibliotheken om een actueel én minder actueel aanbod te bieden belangrijk. Het lijkt me evident dat verschraling van het aanbod een bedreiging vormt voor het totaal. Google biedt ook particulieren de mogelijkheid te ‘publiceren’. Dat komt de overzichtelijkheid niet ten goede. Dat zou wel eens een groot probleem kunnen worden.”
Nou zijn er dus al heel wat vragen gesteld over het hele Google Library gebeuren. Volgens mij wordt het tijd om nu maar eens iemand van Google aan het woord te laten om wat dingen op te helderen. Jens Redmer is de strategic partner manager voor Google Book Search Europe. Volgens hem valt het allemaal wel mee met de heisa en is het juist een positieve ontwikkeling voor de boekenwereld. Dit had hij allemaal te vertellen. “We doen dit niet om er rechtstreeks geld aan te verdienen, we doen dit om onze zoekresultaten beter te maken. Dat verbetert de gebruikerservaring van internetters die op Google zoeken en daar verdienen we uiteindelijk aan.” Over het auteursrecht zei hij het volgende: “Als we boeken waarop auteursrecht rust hebben ingescand en waarvoor we geen toestemming hebben, tonen we slechts drie kleine stukjes. En van boeken die we van uitgevers mogen aanbieden is standaard slechts twintig procent van de pagina’s opvraagbaar en sowieso maar vier bladzijdes achter elkaar.” Volgens Jens blijft Google Book Search altijd gratis voor uitgevers. “We kunnen niet over twee jaar ineens geld aan uitgevers gaan vragen, want dan zal een aantal afhaken en dan moet je die boeken weer van het net afhalen. Wij hebben voor dit soort strategische programma’s die de kwaliteit van Google kunnen verbeteren veel geld. We zitten in een riante positie. We hoeven aan boeken zelf geen geld te verdienen.”
Volgens mij komt het erop neer dat je recente boeken amper fatsoenlijk kan lezen. Van boeken zonder recht zijn er maar 4 pagina’s en zelfs als Google de rechten heeft, is maar 20% opvraagbaar. Dat is nog steeds niet echt indrukwekkend. Veel echte boekenlezers houden van volle boekenkasten en papier met een harde kaft erom heen. Die gaan echt niet achter een beeldscherm een mooi boek zitten lezen. Lezen is een moment van rust. Iets wat je doet voor het slapen gaan of op zondagmiddag in je badjas. Ik denk niet dat Google Libary een effect zal hebben op de toekomst van de boekenwereld, simpelweg omdat ik denk dat het geen succes wordt. Boeken zijn van papier en bestaan niet uit pixels op een beeldscherm. De belangrijkste vraag blijf ik die over digitalisering vinden. Ik ben het in ieder geval een beetje zat, ik heb vierkante ogen.
http://www.netkwesties.nl/editie141/artikel1.html
http://www.edusite.nl/edusite/kortnieuws/15812
http://www.webwereld.nl/articles/37918/google-opnieuw-aangeklaagd-vanwege-library.html